We gaan de volgende etappe rijden. Naar Vichy. Daar is een grote camperplaats waar we al een paar keer eerder zijn geweest. het ligt op de route van Rees naar de westkant van Spanje en dus biedt het zich aan daar weer te overnachten. De rit er naar toe gaat weer over de dorpen. We mijden de Autoroute nog. Van Langres naar Vichy is ruim 300 kilometer en daar doen we binnendoor zo’n vijf en een half uren over. Door de vele stoplichten, verkeersdrempels en rotondes moet je nog aardig doorrijden om 60 km/h gemiddeld te halen. Let wel, het is enig om te doen, je ziet veel meer en ik heb lekker wat te sturen onderweg. Maar het is wel vermoeiend. Ina heeft onderweg weer foto’s gemaakt. Hier is onze plek in Langres, een asfaltplaat op een berg, net buiten de stadsmuur.

We hebben ons eerste kaasjes-festein gehouden. In plaats van avondeten :-). Lekker met Galiameloen in rauwe ham, paté en Rillettes de Porc.

Maar, op naar Vichy, onderweg nog even gestopt voor een kopje koffie met een notencake. Die bleek gortdroog te zijn en de nootjes hadden er heel dicht boven gehangen. Maar, toch wel lekker hoor.















Op de laatste twee foto’s zie je ons plekje in Vichy. Het is een oud deel van een grotere camping waar het sanitair is weggehaald. Tenslotte hebben campers een toilet en een douche aan boord. Er is nog wel op elke plek een stroomaansluiting en een watertappunt. We konden dus water tanken (200 liter verbruikt) en de batterijen op 100% zetten. Als de stroom inclusief is doen we dat, als het apart berekend wordt zetten we een extra zonnepaneel buiten. Daar kunnen we het in de zomer heel lang mee uithouden.
We zij twee nachten in Vichy gebleven, lekker uitgerust. We zijn tenslotte niet op de vlucht. Het werd wel een nat dagje want het weer gunde ons de broodnodige regen. Een paar flinke buien met onweer en weerlicht trokken over ons heen.


Maar we konden toch ook nog even lekker buiten zitten met een hapje en een drankje. Ik weet, er zijn fraaiere uitzichten, maar Ina’s haakwerk maakt dan weer veel goed.


Morgen weer verder naar Girac. We hebben besloten een paar etappes tolweg te pakken. Dat is niet zo spannend, maar als je binnendoor een kwartier achter een autootje hangt dat 60 rijdt waar je 90 mag, wil je wel weer eens opschieten.
Tot morgen.