Weekendje shoppen, kijken, kijken, niet kopen.

Dit weekend zaterdag en zondag alleen in het hotel. Rondhangen is ook niks, dus ik naar de winkelcentra, malls op z’n Engels. Er zijn twee grote op loopafstand van het hotel Wanda Plaza naar het zuiden ca. 30 min. lopen en Global Harbor naar het noorden ca. 25 min. lopen. Dus zaterdag naar Wanda en zondag naar Global Harbor. Ik heb mijn stappenteller goed gebruikt dit weekend. 🙂 Zaterdag 15500 stappen en zondag 11400. Zondag gesteggeld en met een taxi terug naaste hotel. Tien minuten rijden, 10 RMB betaald. Dat is € 1,30. Kun je niet voor lopen. In die Malls is alles te koop, behalve nuttige dingen. Voor mij dan. Ik had een kabeltje nodig voor de computer en dat heb ik uiteindelijk in een supermarkt kunnen kopen. Het is wel erg leuk om eens te zien hoe ze dat hier doen. Wanda is een patserig. De grote merken. Cartier, Louis Vuitton, noem ze maar op. Daar geen foto’s gemaakt, niet interssant genoeg. Global Harbor is een familie-uitje met een meubelboulevard, reuzenpad op het dak en speeltuinen. Meer als een kermis. Ballenbak incluis.

Kijk maar naar de foto’s

Bij de ingang al een soort transformer. Dat belooft wat
De ballenbak. Jong en oud leeft zich uit.
Een enorm klimrek
En last but not leest op het dak een hele kermis met reuzenrad en al.

Oh ja, winkels waren er ook. Niet te tellen. Niks voor mij. Heb hier na een paar rondes maar een bak koffie genomen en een hamburger gegeten. Nee, niet van de fastfood ketens, maar in een gewoon restaurant. Vééél lekkerder.

Een dagje uit met mijn kollega.

Vrijdag was een feestdag in China. “Tomb Sweeping Day” Leuk hé? Wij kennen dat als Allerzielen. Het betekent dat men de graven van zijn dierbaren bezoekt en het graf weer netjes aanveegt, schoonmaakt, plantjes erbij of erop, lichtjes erop en wat alles nog meer in je cultuur past.

Het laat zien dat we werkelijk niet van elkaar verschillen als het om de belangrijke dingen aankomt. We kunnen op allerlei manieren, al dan niet bepaald door onze omstandigheden hetzelfde nastreven. Ik heb eens ergens gelezen dat er drie universele motivatoren zijn. De eerste is “Leven”. De tweede is “Liefhebben of geliefd worden”. De derde is “Iets nalaten”.

Ik denk dat dat waar is en voor iedereen in de wereld opgaat. De manier waarop kan enorm verschillen, Zozeer zelfs dat we die “andere” manier maar heel moeilijk kunnen accepteren. De motivatie is echter dezelfde. Let wel, ik heb het hier niet over de persoonlijke motivatie van individuen. Nou, voordat het al te zweverig wordt: Verslag Van De Dag……

We hebben samen twee parken in Changzhou bezocht. Het Dong Po Park en het Hong Mei Park. Ik heb genoten. Allervriendelijkste, openhartige mensen die het ook leuk vonden naar mijn lengte en vooral de snor te kijken. Sommigen spraken ons zelfs aan om te vragen waar ik vandaan kwam.

Na de parken zijn we gaan lunchen in een restaurant waar je chinees kunt barbequen. Dat is een verhitte plaat in het midden van de tafel. Om het niet al te vuil te laten worden leggen ze er een geolied vel papier op. Daar kun je dan je eten op leggen en bereiden. Een ongelooflijk aanbod b´van vershillende rauwe etenswaren staat ter keuze bereid. Als een soort buffet. Vis, schelpdieren, inktvissen, vlees, kip, heel veel groenten en paddestoelen, fruit, you name it, het lag er. bijna te moeilijk om iets uit te kiezen. 10 verschillende sauzen erbij, en het feest kan beginnen. Heerlijk gegeten dus. Met stokjes, waar ik inmiddels (weer) aardig handig mee geworden ben.

Genoeg gekletst, fotooooos……..

« 1 van 2 »

Toeristentreintje en kathedraal in Bourges

Woensdag 20 juni 2018

Vandaag op pad in Bourges. een route naar het centrum gezocht. Mooi door een langgerekt park, zodat we geen last ban het verkeer hebben. Op weg naar de kathedraal komen we zo’n toeristentreintje tegen. Meteen maar ingestapt. Voor 7,50 EUR krijg je een leuke rondrit door de stad met bezienswaardigheden. Commentaar via een koptelefoontje in het Nederlands zowaar. Interessant. De stad bleek in 1466 nagenoeg geheel te zijn verwoest door brand. Vrijwel alle gebouwen zijn dus van na die tijd. Wat Ina en mij de wat sarcastische opmerking ontlokte dat er na die tijd ook niet veel meer aan was gedaan 🙂

Maar alle gekheid op een stokje. Er staan prachtige gebouwen in de stad en de stad heeft een rijke geschiedenis. we hebben weer eens genoten.

De kathedraal is het klapstuk van de dag. Veel groter dan die in Albi, vooral breder. Maar lang niet zo rijk beschilderd. Eigenlijk een beetje kaal. Ook hier weer de onherstelbare schade door de beeldenstorm van de protestanten in de 16e eeuw. Bijna alle beelden onthoofd of verdwenen. In de (valse, want niet geheel onder de grond) crypte staan nog resten van de jube. Dat was de wand die het koor van de gelovige scheidde. In Albi staat de jube nog, omdat men daar besloot een tweede koor te bouwen aan de andere kant van de kathedraal. Zal wel goedkoper geweest zijn.

Hier de foto’s. Sommige staan een beetje scheef, het val niet mee om vanuit een rijdend treintje te fotograferen 🙂

 

Bourges

Dinsdag 19 juni 2018

Op weg naar Bourges. Ook daar is een prachtige kathedraal. Staat 2x op de UNESCO werelderfgoedlijst. Het is alleen een heel eind. Daarom maken we een tussenstop op een camperplaats in Gueret. Let wel, als Google zegt 4:26 min is dat voor een personenauto. Met de camper met aanhanger doen we er dan minstens 40% langer over. Ik houd er niet van langer dan vier uur op de weg te zijn. Met boodschappen erbij ben je sowieso al een uur extra kwijt.

Dus overnachten we in Gueret. Dat bleek een parkeerterrein langs de snelweg te zijn. Eigenlijk willen we zo helemaal niet overnachten omdat we het onveilig vinden. Maar alla, toch maar blijven staan. Ik had ook geen zin meer om verder te rijden. Uiteindelijk heerlijk onder de airco naar een filmpje gekeken en rustig geslapen. Geen probleem.

Wel weer een keer, onderweg bij de supermarkt, de koppeling bij moeten stellen. Maak me nu toch wel een beetje zorgen. Er kan nu niet veel meer worden bijgesteld, einde schroefdraad is in zicht, dus ik hoop dat het nu klaar is. Mijn vermoeden is dat de buitenkabel niet goed gemonteerd is geweest waardoor die de gelegenheid heeft gehad zich langzaam te “zetten”.  Als de buitenkabel dan “korter” wordt, ontkoppelt de motor niet meer volledig en kun je nauwelijks nog schakelen.

De tweede dag door naar Bourges. Bij aankomst op de camping de koppeling weer bij moeten stellen. Nu echt tot het uiterste. Ik hoop dat ik gelijk had. Zo langzaam aan moet het einde toch in zicht komen.

In Bourges een heerlijk plekje gevonden op de stadscamping. Vanavond lekker grillen en morgen gaan we de stad in.

Rocamadour

Zondag 17-6-2018

De route naar Rocamadour. Onderweg werd de (gloednieuwe) koppeling schijnbaar warm en ontkoppelde niet goed meer. Gelukkig weet ik dan wat te doen. Even stoppen en de koppelingskabel bijgesteld, alles weer OK.

 

Maandag 18 juni 2018

Rocamadour is na Lourdes de tweede bedevaartplaats in Frankrijk. Het is gebouwd op de plaats waar 800 jaar geleden het perfect bewaarde lichaam van een heremiet werd gevonden. Volgens de overlevering (bordje ter plaatse) wist niemand wie het was, maar hebben ze hem de naam Amadour (de liefhebbende) gegeven. Omdat hij in een rots is gevonden heet de plaats nu Roc-Amadour. In die tijd, de 12e eeuw, wist men al snel een heilige bij een onbekend lichaam te vinden.

Volgens Wikipedia:

De naam van deze heilige plaats is van het Occitaanse ‘roc amator’; de rots van Amadour. Deze rots is in de vroege middeleeuwen uitgekozen door Sint-Amadour als woonplaats. Sint-Amadour leidde een kluizenaarsbestaan en wordt in een legende geïdentificeerd met Zacheüs, een leerling van Jezus. Hij is ook de man van Sinte-Veronica, met wie hij samen vanuit het Heilige Land hiernaartoe vluchtte. In de 12e eeuw werd het lichaam van Sint-Amadour nog geheel intact aangetroffen in een tombe in de bergwand. Het lichaam werd in de kapel gelegd waar men vervolgens op zijn wederopstanding wachtte, die echter niet kwam. Later is het lichaam door de protestanten tijdens een van de vele godsdienstoorlogen verbrand.

Link naar het volledige artikel.

Je leest al dat het chronologisch niet helemaal senang is. Een leerling van Jezus kan onmogelijk in de vroege middeleeuwen een woonplaats in Frankrijk hebben gevonden en daar dan pas zijn overleden. Maar alla. Er is overigens weer een reliekschrijn met (een) rest(en) van Amadour. In 2016 teruggevonden in een reliekschrijn en geschonken door het Vaticaan. Kennelijk zijn de resten van het lichaam na de verbranding (door de hugenoten) door de katholieke kerk gered.

Voor iemand als ik, die niet religieus is, allemaal wat moeilijk te plaatsen.

De plaats Rocamadour is echter geweldig. Het bestaat uit drie lagen: het bewoonde lagere deel, de heiligdommen in het middelhoge deel en het kasteel op de overhangende rand van het plateau helemaal bovenop. Erg indrukwekkend. De rots is zo steil dat je alleen via trappen naar boven kan. (Inmiddels is er ook een tweetal liften gebouwd waar wij gretig gebruik van hebben gemaakt.) Onderin natuurlijk erg toeristisch. De heiligdommen echter sereen en indrukwekkend. Een bezoekster kwam op haar knieën de laatste trap op. En misschien wel alle 213 treden, je weet maar nooit. Erg devoot.

Het kasteel is een hotel voor pelgrims geworden en alleen een omloop op het dak is voor 2 EUR te bezoeken. Wel een waaanzinnig uitzicht. Je kijkt door de overhang van de rots vanaf het kasteel loodrecht naar beneden in de straat op het eerste niveau.

Wij hebben van het bezoek genoten. Helaas was ons geloof niet groot genoeg voor een wonder. Ina’s heup is nog steeds sleets.

Hier de foto’s.

IMG 5626-2016x1512
Aperture: 2.2Camera: iPhone SEIso: 25Orientation: 1
« 1 van 43 »

Albi – Museum Henri de Toulouse-Lautrec

Zaredag 16 juni 2018

Vandaag eerst boodschappen gedaan met de fiets en aanhangertje. We hebben gisteren besloten nog een dag te blijven voor het H.T.-L.-museum en komen dan een dag eten en drinken te kort. Dat willen we natuurlijk niet 🙂 Het aanhagertje begint sleets te raken. De flexibele koppeling in de dissel is bijna afgescheurd. Moet dus eigenlijk gerepareerd worden, maar ik weet niet of we daar nog reservedelen voor kunnen krijgen. Het is een zwitsers product. ik zal eens zoeken op internet. Zo heb ik indertijd de dissel ook gekocht. Via Jürg. Vanavond maar eens zoeken. Inderdaad. Reservedeel kan worden besteld voor € 30,— ex verzendkosten. Daar zit dan ook een riempje bij dat ik niet gebruiken kan. Jammer. Maar ik weet nu dat het van Polyurethaan is. En zo’n staf PU kun je gewoon op internet kopen voor een paar euro. Dan heb ik voorlopig koppelingen genoeg 🙂

Om twee uur is het museum weer open, dus op pad.

Het museum is een enorme collectie van het euvre van HTL. Het begint met schilderijen, dan portretten, portretten in opdracht, zijn werk over de bordelen van Parijs en tenslotte zijn bekendste werken, de posters voor optredens van artiesten en de Moulin Rouge. We hebben geen foto’s van werk van HTL gemaakt. Die vind je veel mooier als je deze link volgt naar Wikipedia.

Eén schilderij van zijn eerste leermeester vond ik ook erg mooi.

Met het bijschrift:

 

We zijn nog met zo’n toeristentreintje door de stad gereden. Was ook erg leuk. Alleen kwamen er een paar Fransen op het bankje voor ons zitten waarvan er een zo penetrant stonk dat ik bang was dat het in mijn kleren zou gaan zitten. We liepen het risico dat onze blinde hond ons niet meer zou herkennen. Gelukkig af en toe een windje zodat we weer adem konden halen. Nog wel een paar leuke foto’s

Een mooie tijd in Albi, maar morgen weer verder, naar Rocamadour.

 

Albi en de Kathedraal.

Vrijdag 15 juni 2018.

Vanmiddag naar het centrum van Albi gefietst. Over de Pont Vieux, een brug over de Tarn met 8 bogen uit 1026, dus bijna 1000 jaar oud. Op het kerkplein staat de gefortificeerde kathedraal. Dit is het grootste uit baksteen opgetrokken gebouw ter wereld. 113 m lang, 35 meter breed en de toren is 78 meter hoog. Van binnen is alles beschilderd. 18.500 m² fresco’s in de kerk. Die fresco”s zijn nog nooit gerestaureerd en in opmerkelijk goede conditie. De kleuren zijn nauwelijks vervaagd en vooral het blauw van het gewelf is nog steeds heel levendig en prachtig om te zien. We hebben hier de hele tour met audio-guide gedaan. Zowaar in het Nederlands. Was erg leerzaam. Ook erg door de kerk geschreven. De zendingsdrang en het “heilig zeker weten” waren duidelijk merkbaar. Niettemin een indrukwekkende ervaring in deze unieke kathedraal.

Een leuke beschrijving (Engels) vindt je hier: La Cathedrale Sainte Cecile Albi

Albi is ook de geboorteplaats van Henry Toulouse-Lautrec aan wie een museum is gewijd. Dat gaan we morgen nog bezoeken.

Hier de foto’s van de kathedraal, ze spreken voor zich. Neem de tijd.   🙂