Deze rit gaan we via de Carrefour in Jaca naar Viana. Dat ligt kort voor Logroño op de route naar Burgos. De route volgt de Camino de Santiago. Natuurlijk niet het deel over de snelweg, maar het laatste stuk binnendoor wel. We zien sowieso regelmatig de borden met het Jakobsschelp-symbool langs de weg staan.

We zijn eigenlijk een dag te vroeg. Ik heb me vergist bij het plannen door de aankomst in Burgos als een extra nacht te rekenen. Klopt natuurlijk niet. Dat betekent dat we nu drie nachten in Viana kunnen blijven staan. En dat is geen straf. We staan op een camperplaats naast het lokale zwembad, kunnen dus de stoeltjes buitenzetten en hebbende ruime plek. Overnachten is gratis, omdat de voorzieningen nog niet af zijn. Dat schijnt al een jaar of negen zo te zijn, maar wij klagen niet. Stroom is ook gratis, maar is een beetje vaag voorhanden. We hebben de stekker er maar weer uitgetrokken. De auto schakelde heen en terug van batterijen naar landstroom waardoor onze Starlink elke keer offline ging. We hebben geen stroom nodig met onze batterijen.

Vlak bij de camperplaats is een wasserette. Dus ook even de was gedaan. Morgen nog even het stadje in, als dat leuk is wijd ik er nog een berichtje aan.

vandaag een leuke rit naar station Canfranc net over de grens met Spanje. Het ligt parallel aan de tunnel waarmee je de grens oversteekt. De pas heet de Col du Somport. Het is een smalle, steile pasroute tot aan de tunnel, daarna, aan de Spaanse kant wat breder en minder steil naar beneden.

Ons doel was het station te bezoeken, maar we waren niet voorbereid op het toeristische karakter van de plaats. Geen parkeerplek meer te vinden en de camperplaats vol. Overal bussen vol bezoekers, terrassen, hotels etc. Het leek wel een wintersportplaats in het seizoen. Ina heeft nog wat foto’s gemaakt, maar op het internet vindt je mooiere. Estacion Canfranc of foto’s via Google

We zijn daarom weer doorgereden naar Jaca om te overnachten en boodschappen te doen.

Morgen weer verder, naar Viana.

Leuk dat je er weer bent. Vandaag geland in Rieux-Volvestre. Iets voorbij Toulouse richting Pau. Hier is weer een Camping Car Park die we konden reserveren. Bij aankomst blijkt dat de enige zijn. Tot nu toe dan, het is nu half vijf, dus het kan nog vollopen. We staan direct aan de Garonne naast een camping met, volgens mij, een openbaar of gemeentelijk zwembad. Ik zag mensen met zwemspullen van een parkeerterrein naar het zwembad lopen.

Het eerste stuk van de route was aardig sportief. Zeer geaccidenteerd landschap met de bijbehorende hairpins en klimmetjes. Wel duur rijden, want omhoog moet ik vol gas geven en weer naar beneden moet ik met retarder flink afremmen. Veel diesel omgezet in warmte dus. Na een kilometer of veertig op de Péage verder via Montauban en Toulouse. Hier de route:

Let wel, die 2 u 47 minuten is door Google gerekend voor een personenauto. Die mag 130, wij rijden maar 90-95. Wij doen er dus zeker 3,5 uur over. Dit soort etappes bevallen mij wel. Afwisselend, niet te vermoeiend, niet te lang. De verhouding vandaag was ongeveer 2 uren Autoweg en anderhalf uur binnendoor. Ideaal.

Ina heeft onderweg weer foto’s gemaakt.

Hier blijven we weer één nacht. Het begint net te regenen met een paar onweersklapjes. De landerijen zullen er blij mee zijn. Morgen gaan we Spanje in. Hopenlijk kunnen we overnachten op het Estacion Internacional de Canfranc net over de grens, in de Pyreneeën.

Vandaag doorgereden naar Girac aan de Dordogne. Groot stuk over Péage, laatste 50 km binnendoor. Eerst in Vichy nog even bij de Aldi boodschappen gedaan. Redelijke kwaliteit voor een redelijke prijs. Het was gisteren zwarte zaterdag in Frankrijk. De eerste zaterdag van augustus gaan alle Fransen met vakantie. Zondag bleek dat er 1100 km file had gestaan. Vooral op de Autoroute du Soleil, die wij niet rijden, maar toch. Blij dat we de weg niet op zijn gegaan. We hebben in Girac een Camper Car Park plekje gereserveerd, dus we hoeven niet bang te zijn dat alles vol is. Route vandaag:

We hadden gereserveerd vanaf 16:00 uur, dat geeft ons ruim de tijd om er te komen. Als we eerder aankomen en de plaats willen oprijden, moeten we € 6,- bijbetalen. Maar zover komt niet, want ook op dit traject is er in het laatste stuk binnendoor een dame die niet sneller durft dan 55 km/h. Bovendien hebben we ook vandaag onderweg een kop koffie gedronken langs de Autoroute. En nog een paar mooie dingen onderweg gezien.

Uiteindelijk aangekomen in Girac om 16:20u. Kamp opgezet en lekker een paar hamburgers met salade en Ravioli met kaasvulling gegeten. Een lekker dagje achter de rug.

PS: Helaas lijkt onze buurman problemen met zijn chemisch toilet te hebben. Het lijkt af en toe alsof we naast een giertank staan. Ik zal er niks van zeggen, want het is mij ook al eens gebeurd. We komen er wel door.

PPS: Neee!! Het was niet de buurman. Het stonk ook eigenlijk te erg. Morgen gaat het regenen en een lokale boer heeft zijn giertank vast uitgereden. Precies elke drie kwartier kwam er zo’n geurgolf over ons heen en het werd ook steeds minder heftig naarmate er verderweg op het veld gegierd werd. Sorry buurman.

Morgen door naar Rieux-Volvestre. Weer een Camping Car Park gereserveerd.

Tot morgen.

We gaan de volgende etappe rijden. Naar Vichy. Daar is een grote camperplaats waar we al een paar keer eerder zijn geweest. het ligt op de route van Rees naar de westkant van Spanje en dus biedt het zich aan daar weer te overnachten. De rit er naar toe gaat weer over de dorpen. We mijden de Autoroute nog. Van Langres naar Vichy is ruim 300 kilometer en daar doen we binnendoor zo’n vijf en een half uren over. Door de vele stoplichten, verkeersdrempels en rotondes moet je nog aardig doorrijden om 60 km/h gemiddeld te halen. Let wel, het is enig om te doen, je ziet veel meer en ik heb lekker wat te sturen onderweg. Maar het is wel vermoeiend. Ina heeft onderweg weer foto’s gemaakt. Hier is onze plek in Langres, een asfaltplaat op een berg, net buiten de stadsmuur.

We hebben ons eerste kaasjes-festein gehouden. In plaats van avondeten :-). Lekker met Galiameloen in rauwe ham, paté en Rillettes de Porc.

Maar, op naar Vichy, onderweg nog even gestopt voor een kopje koffie met een notencake. Die bleek gortdroog te zijn en de nootjes hadden er heel dicht boven gehangen. Maar, toch wel lekker hoor.

Op de laatste twee foto’s zie je ons plekje in Vichy. Het is een oud deel van een grotere camping waar het sanitair is weggehaald. Tenslotte hebben campers een toilet en een douche aan boord. Er is nog wel op elke plek een stroomaansluiting en een watertappunt. We konden dus water tanken (200 liter verbruikt) en de batterijen op 100% zetten. Als de stroom inclusief is doen we dat, als het apart berekend wordt zetten we een extra zonnepaneel buiten. Daar kunnen we het in de zomer heel lang mee uithouden.

We zij twee nachten in Vichy gebleven, lekker uitgerust. We zijn tenslotte niet op de vlucht. Het werd wel een nat dagje want het weer gunde ons de broodnodige regen. Een paar flinke buien met onweer en weerlicht trokken over ons heen.

Maar we konden toch ook nog even lekker buiten zitten met een hapje en een drankje. Ik weet, er zijn fraaiere uitzichten, maar Ina’s haakwerk maakt dan weer veel goed.

Morgen weer verder naar Girac. We hebben besloten een paar etappes tolweg te pakken. Dat is niet zo spannend, maar als je binnendoor een kwartier achter een autootje hangt dat 60 rijdt waar je 90 mag, wil je wel weer eens opschieten.

Tot morgen.

We zijn in Langres aangekomen op woensdag 29 juli. Eerst even boodschappen gedaan bij de plaatselijke Intermarché. Lekkere kaasjes en patés gekocht die je in Duitsland eigenlijk niet vindt. Wijn ook, natuurlijk.

De rit hiernaartoe was zeer afwisselend. Glooiende landschappen door Frankrijks graanschuur afgewisseld met bosachtige streken en het dal van de Moezel. Op de laatste drie foto’s zie je eerst een bijna drooggevallen stuwmeer en als laatste ons uitzicht op de camperplaats.

Vanochtend naar de boulangerie gewandeld om onze eerste, echte, verse baguette te scoren. Heerlijk ontbeten.

Eigenlijk wilden we vandaag de citadel van Langres bekijken, maar er trekt een brede band met hevige regenval over midden-Frankrijk. De bijbehorende windvlagen doen onze camper op zijn pootjes schudden. we verwachten tegen de middag ook hier regen. Ik laat de camper bij dit soort heftige windvlagen niet graag alleen. Er is tenslotte niet voor niets een windwaarschuwing afgegeven. De citadel moet dus wachten tot een volgend bezoek.

Morgen weer verder, naar Vichy.

Vandaag zijn we doorgereden naar Amnéville. Er is daar een camperplaats die we konden reserveren en daar hebben we gebruik van gemaakt. Het ligt bij een enorm leasure-park met tig hotels, restaurants, een dierentuin, drie thermaalbaden, golfbaan, aquarium enzovoorts. Wij gaan daar geen gebruik van maken. we staan op een rustige plek achteraf en rusten lekker uit. Tenslotte willen we morgen weer verder.

De rit hier naartoe was vanuit Mayen een rustige. Rond Luxembourg wel erg druk. Verschillende files gehad, maar hooguit een half uurtje verloren. Alles “im grünen Bereich” zullen we maar zeggen. Waarom via Luxembourg kun je je afvragen? Het antwoord is typisch Nederlands: Brandstof. Scheelde ca. 40 cent per liter met Duitsland. En als je sowieso 100 liter of meer per beurt tankt is dat de moeite. Vandaar.

Van de Eifel naar de Ardennen via Trier is sowieso een heerlijke route. Zelfs over de snelweg zien we talloze mooie uitzichten en doorkijkjes. Ina heeft weer een paar foto’s gemaakt. Leuke Parking onderweg (Foto 2), maar we zijn toch maar doorgereden.

Vlak voor Amnéville is de batterij van mijn iPad leeg. Een sukkel is vergeten de laadkabel aan te sluiten. Ik dus. Dat is even een lichte paniek, want ik rijd op de vrachtwagen-navigatie die op de iPad draait. Dus even snel van de hoofdweg af om de bestemming op de iPhone in te geven en weer door. Uiteindelijk goed aangekomen, het was nog maar een paar kilometer. Een plekje gezocht met voldoende zicht op de satellieten voor Dishy (Starlink) en we kunnen de avond weer in.

Morgen een flink stuk binnendoor naar Langres. Daar willen we een paar dagen blijven staan om de oude vesting te bekijken en boodschappen te doen. We hebben weer een echte Franse 10 liter cubi rood en rosé op het oog.

Tot morgen.

We zijn onderweg. Op 27 augustus zijn we op pad gegaan om de zonsverduistering in Noord Spanje te bewonderen. De eerste dag zijn we altijd wat laat vandaar dat we niet zo ver gekomen zijn. We zijn uiteindelijk terecht gekomen in Mayen in Duitsland. Daar staan we nu naast een het terrein van de lokale veemarkt waar tot gisteren een groot springkasteel festijn heeft plaatsgevonden. Alles werd vandaag tot laat in de middag opgeruimd. Vanavond wel lekker rustig denk ik.

Het plan is om de komende twee weken naar Burgos te rijden. We moeten natuurlijk wel om de bosbranden in zuid-west Frankrijk heen, maar in de zomer kunnen we over de Pyreneeën. Voor morgen is het plan naar de Camping Car Park camperplaats in Amnéville te rijden. Dat zijn ongeveer 3 en een half uur rijden. Daarna willen we door naar Langres. Zo sukkelen we langzaam naar beneden. Één dag rijden en dan één dag rust. Dan zien we nog wat leuke dingen onderweg.

Op 8 augustus moeten we in Burgos zijn. We hebben daar een plek op de camping gereserveerd. Dat was bij uitzondering, want normaal reserveren ze niet. Alleen dit jaar, vanwege de verduistering, kon het wel. Waarom Burgos? Burgos ligt 30 km buiten het hart van de schaduw van de van de maan en het heeft een vliegveld. De verduistering is daar dus totaal. Het voordeel van het vliegveld dat daar geen bomen in de buurt staan. Je mag daar dus een vrij uitzicht verwachten. De zon wordt verduisterd omstreeks zes uur ’s avonds dus dat betekent dat ie nog in het zuidwesten staat. Dat is precies in het verlengde van de start en landingsbaan. De verduistering is op 12 augustus en is in bijna heel Europa als gedeeltelijke verduistering te zien, maar de totaliteit is een relatief smalle strook over noord Spanje. De baan van de slagschaduw van de maan kun je op deze website zien.

Volg de site voor meer over deze reis.